Bir argümanın veya bilginin doğruluğunu, içeriğine değil; nereden geldiğine (kaynağına, tarihine, kökenine) bakarak yargılama hatası.
Bir fikrin kaynağının (genesis) güvenilmez olması, fikrin kendisinin yanlış olduğunu kanıtlamaz. Bu, Ad Hominem'in bir türü olarak da görülebilir ama kişiye değil 'kaynağa' odaklanır. Örneğin, kimya biliminin kökeninin simya olması, modern kimyayı yanlış yapmaz.
Bir kelimenin bugünkü anlamını reddedip, kökenindeki (bin yıl önceki) anlamını dayatmak.
'Bu fikir ilk olarak Naziler tarafından kullanıldı, o yüzden yanlıştır.' (Nazilerin kullanması, fikrin kendisini otomatikman yanlış yapmaz; örn: Sigara karşıtlığı).
Eğer kaynak 'sürekli yalan söyleyen' bir haber sitesi ise, 'Bu habere şüpheyle yaklaşmalıyız' demek safsata değil, sağlıklı şüpheciliktir. Ancak 'Kesin yanlıştır' demek safsatadır.